Δελτίο Τύπου Δήμου Ιτέας για την εκδήλωση "Τα Καραγκιόζικα" αλλά και την εμφάνιση του Παναγιώτη Λάλεζα.

"Τα Καραγκιόζικα"

Το «Θέατρο της Μεσογείου» Ιδρύθηκε το 2001 με βασικό στίγμα του την παρουσίαση Ελληνικών έργων και την προώθησή τους προς τις χώρες της Μεσογείου καθώς και την παρουσίαση έργων των χωρών αυτών στην Ελλάδα.

Αρωγός της  ιδέας η Θάλασσα της Μεσογείου  που τα νερά της χαϊδεύουν τους Πολιτισμούς Ανατολής και Δύσης.

Σύντομα ελπίζουν να υλοποιήσουν και την ιδέα: το ?ΠΛΩΤΟ ΘΕΑΤΡΟ?. Ένα Ferry boat που θα ταξιδεύει στην Μεσόγειο όπου στο κάτω μέρος θα υπάρχει διαμορφωμένο θέατρο και πάνω στο σαλόνι έκθεση προώθησης Ελληνικού Πολιτισμού.

Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει τα έργα:

Αλέξης  Ζορμπάς του Ν. Καζαντζάκη, Ούνα Φάτσα Ούνα Ράτσα του Νομπελίστα Ντάριο Φο, Στάλες Έρωτα του Α. Εσκενάζη, Το βοτάνι της αγάπης του Ν. Μακιαβέλι, Οθέλλος του Ο. Σαίξπηρ, Ο Ψεύτης του Κ. Γκολντόνι, Άγνωστος Αριθμός του Α. Εσκενάζη, Οι τρελοί της Βαλένθια του Λόπε Ντε Βέγκα

Επίσης το ?ΝΕΑΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ? παρουσίασε για  τους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων τα έργα: Πλούτος και Φτώχεια βασισμένο στον ?ΠΛΟΥΤΟ? του Αριστοφάνη και τους Άθλιους του Β. Ουγκώ

ΤΑ «ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΚΑ» του Βασίλη Ρώτα πρωτοβγήκαν σε βιβλίο το 1956. Οι «Καραγκιόζικες» αυτές σκηνές είναι καυτή οξύτατη σάτιρα που δεν έχει χάσει τίποτα από την επικαιρότητά της. Ένα αριστούργημα δραματικής τέχνης, μοναδικό θεατρικό είδος στον τόπο μας, που με έξοχο χιούμορ, απίστευτη συντομία και εκπληκτική σκηνική οικονομία, με τα πιο απλά και λιτά μέσα, παρουσιάζει όλη την φοβερή πραγματικότητα του καιρού μας.

Ο ποιητής  δεν σκοπεύει να διασκεδάσει τον θεατή (αν και το καταφέρνει σε βαθμό απίστευτο) παρά να διδάξει, να φρονηματίσει, να κάμει δηλαδή ότι κάνει το Θέατρο που αξίζει το όνομα: ΚΑΘΑΡΣΗ

Η παράσταση  του «Θεάτρου της Μεσογείου» είναι αφιέρωμα στον Βασίλη Ρώτα.  
Στον πνευματικό άνδρα που, με την ίδια σοβαρότητα που μετέφρασε όλα τα έργα του Σαίξπηρ, διείσδυσε και στη λαϊκή παράδοση και έγραψε διαχρονικά κοινωνικοπολιτικά κείμενα για τον Καραγκιόζη.

Ένα έργο πραγματική πρόκληση για τους θεατρίνους που μεταμορφώνονται σκηνικά και ταυτίζονται με τους χαρακτήρες των ηρώων του ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ, με αποστολή να προσφέρουν το γέλιο γενναιόδωρα σε μικρούς και μεγάλους!

Διανομή:

Καραγκιόζης - ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Καραγκιόζαινα - Θοδωρής Λιμήτσιος

Γλωσσοκοπάνας ? Δημήτρης Κοντοδήμος

Ζατζηαβάτης ? Συμενών Τσάκας

Πεπόνιας  ? Θοδωρής Λιμήτσιος

Κολλητήρι ? Α ? Χριστίνα Δημητριάδη

Κολλητήρι ? Β ? Σάρρα Αυγερινού

Πασάς ?  Δημήτρης Κοντοδήμος

Βεληγκέκας  ? Θοδωρής Λιμήτσιος

Η  σκηνοθεσία  είναι  του  Αλμπέρτο Εσκενάζυ, η  μουσική  του Σέργιου Σαμαρτζή, τα σκηνικά και τα κουστούμια της Ελεωνόρας

Βασίλης Ρώτας (1889-1977).

Ο Βασίλης Ρώτας γεννήθηκε στο Χιλιομόδι του νομού Κορινθίας. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Συνιδρυτής της Φοιτητικής Συντροφιάς το 1910. Υπηρέτησε στους βαλκανικούς πολέμους ως Έφεδρος Αξιωματικός και κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου κλείστηκε στα στρατόπεδα του Γκαίρλιτς και του Βέρλ. Πολέμησε επίσης στη Μικρασιατική Εκστρατεία, ενώ κατά τη διετία 1921-1922 υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική  πρεσβεία του Βερολίνου. Αποστρατεύτηκε το 1927 σε διαθεσιμότητα και με το βαθμό του συνταγματάρχη και από τότε αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία και το θέατρο.

Βασικός συνεργάτης του περιοδικού του Κωστή Μπαστιά Ελληνικά Γράμματα και ιδρυτής του Λαϊκού Θεάτρου Αθηνών (1930-1937), που έκλεισε η δικτατορία του Μεταξά.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής  οργάνωσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο  (στο  οποίο δίδαξαν μεταξύ άλλων ο  Μάρκος Αυγέρης, ο Σοφία Μαυροειδή - Παπαδάκη και ο Μάνος Κατράκης) και το Θέατρο στο Βουνό (1944, με τη συνεργασία μελών της ΕΠΟΝ). Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1908 από τις σελίδες του Νουμά, ενώ άρθρα, χρονογραφήματα, κριτική θεάτρου και μαρτυρίες δημοσίευσε στον παράνομο τύπο, στα Καλλιτεχνικά Νέα, τα Ελεύθερα Νέα, τα Νεοελληνικά Γράμματα, τη Βραδυνή, την Πρωία, την Εστία και μεταπολεμικά (1961-1965) στο περιοδικό Θέατρο του Κ.Νίτσου και στον Λαϊκό Λόγο (1965-1967).

Δημοσίευσε, επίσης, ποιήματα διηγήματα και θεατρικά έργα και πέρασε στην ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου και για το σημαντικό μεταφραστικό έργο του των απάντων του William Shakespeare, ενώ ιστορική έμεινε η μετάφρασή του από την κωμωδία του Αριστοφάνη Όρνιθες για την παράσταση του 1961 από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Στο σύνολο του συγγραφικού έργου του Βασίλη Ρώτα, πρωτότυπου και μεταφραστικού, κυριαρχεί ο ιδιόμορφος δημοτικιστικός λόγος του, εμπνευσμένος από το δημοτικό τραγούδι και η λαϊκή ρομαντική οσμοθεωρία του, καθώς επίσης επιρροές από το λαϊκό θέατρο του Καραγκιόζη, τη σαιξπηρική δραματουργία και το αρχαίο ελληνικό δράμα. Το ότι δεν επηρεάστηκε τόσο από τα αισθητικά ρεύματα της εποχής του όσο από την λαϊκή παράδοση και το δημοτικό τραγούδι αλλά και από τα λαϊκά παραμύθια και τον Καραγκιόζη, εκφράζει και την άποψή του ότι "δημιουργός, καταλύτης και αποδέκτης των πάντων είναι ο λαός". Σε πολλά έργα του, ο Ρώτας ακολούθησε τη

μορφή και τη δομή της ελληνικής τραγωδίας (όπως στα Ελληνικά Νιάτα, 1946), των ιστορικών δραμάτων του Σαίξπηρ (Ρήγας Βελεστινλής, 1936, Κολοκοτρώνης, 1955) και του Θεάτρου των Σκιών (Καραγκιόζικα, 1955).

Πέθανε το 1977 στην Αθήνα σε ηλικία 88 ετών.

Ο Μεγαλέξανδρος στο κλασικό ηρωικό επεισόδιο της εξολόθρευσης του καταραμένου φιδιού - διά χειρός Ευγένιου Σπαθάρη

Ένα σπαρταριστό κείμενο ?σκετς με θέμα τις εκλογές στις οποίες στην προκειμένη περίπτωση ένας, όχι όποιος κι όποιος, ο Μεγαλέξανδρος, ζητάει την ψήφο του λαού - Καραγκιόζη. Τίτλος του: «Ψηφοθηρία» και περιλαμβάνεται στο πρώτο από τα τέσσερα βιβλία της σειράς «Καραγκιόζικα» του Ρώτα (που ξαναβγήκαν, με τη φροντίδα της συντρόφου του συγγραφέως Βούλας Δαμιανάκου, εκδ. «Επικαιρότητα», 1996).

Τα πρόσωπα: Καραγκιόζης, Μεγαλέξανδρος, Σάντσος, Μαϊντανός

«Αγαπητέ μας, κύριε  Καραγκιόζη»...

ΚΑΡΑΓΚ.

(Μπαίνει τραγουδώντας) Ενα Σαββάτο βράδυ, μια Κυριακή πρωί μας πήραν

το τσουκάλι μαζί με το φαΐ λαλαρόμ... Μωρέ! Τι γλέπω! Τρανά πρόσωπα

έρχονται καταδώ: ο Μεγαλέξανδρος, ο Σάντσος, ο Μαϊντανός... ωχ, θα

'ρχονται για ψήφους και θα 'χουμε σορόπια και αναγούλες...

ΜΕΓΑΛΕΞ.

(Μπαίνει με την ακολουθία του τραγουδώντας) Αχ, που δεν έχω κεραυνούς, μεντέμ, μπόμπες, απ' όποιες να 'ναι, να κάνω στάχτη τα βουνά που δεν με προσκυνάνε, αμάν...

ΚΑΡΑΓΚ. Ωχου, με ζώσανε οι εχτροί, τερερέμ, χιλιάδες μπρος και πίσω, μα 'φαγα χτες ιμάμ μπαϊλντί και πώς θα περπατήσω, τρελόμ...

ΣΑΝΤΣΟΣ Να τος, αρχηγέ, τούτος είναι ο Καραγκιόζης!

ΜΕΓΑΛΕΞ. Χαίρε, αγαπητέ μας κύριε Καραγκιόζη.

ΚΑΡΑΓΚ. Χαίρε, νύφη άνιφτη...

ΜΕΓΑΛΕΞ. Κύριε, κύριε...

ΚΑΡΑΓΚ. Φτάνει το κερί, το λιβάνι τώρα.

ΜΕΓΑΛΕΞ. Σε θυμάμαι απ' τους πολέμους, ηρωικέ συμπολεμιστά...

ΚΑΡΑΓΚ. Τότε που σκοτώσαμε το φίδι; Ε ρε, πώς είμαστε και πώς καταντήσαμε!

ΜΕΓΑΛΕΞ. Τόκα το χέρι σας, κύριε. Μόλον που είμαι αυτός που είμαι, θα καταδεχτώ να πιάσω το χέρι σας και να σας φιλήσω.

ΚΑΡΑΓΚ. Δεν τ' αφήνεις το βύσσινο, έχω φάει σκόρδο!

ΜΑΪΝΤΑΝ. Ο αφελής λαός, ο ειλικρινής λαός! Χαίρε αγνόν τέκνον του λαού!

ΜΕΓΑΛΕΞ. Ε, Μαϊντανέ, τι κάνεις, καλά 'σαι;

ΣΑΝΤΣΟΣ Σε λέει μαϊντανό, επειδή μπαίνεις σ' όλες τις σαλάτες.

ΚΑΡΑΓΚ. Και δεν το ξέρει ο κάλπικος παράς τι αξίζει, χρειάζεται και να του ξηγήσουμε; Ε, Μάρκο, μου 'σαι μια μάρκα!

ΜΕΓΑΛΕΞ. Αγαπητέ μας, κύριε Καραγκιόζη...

ΜΑΪΝΤΑΝ. Πολυφίλτατέ μας Καραγκιόζη...

«Να σώσουμε την  πατρίδα»

ΚΑΡΑΓΚ. Αρχισε το τρατάρισμα, βγαίνει το γλυκό...

ΜΕΓΑΛΕΞ. Ηρθαμε να σε ιδούμε, να ιδούμε τι κάνεις...

ΚΑΡΑΓΚ. Τον άνεμο κουβάρι κάνω.

ΜΕΓΑΛΕΞ. Πώς περνάς...

ΚΑΡΑΓΚ. Σαν τον ποντικό στην τρύπα του, την κλωστή στην τρύπα της βελόνας και κάτι άλλο που μπαίνει σ' άλλη τρύπα.

ΣΑΝΤΣΟΣ Καταλάβαμε, καταλάβαμε!

ΚΑΡΑΓΚ. Για το σουβλί του τσαγκάρη λέω, πού καταλάβατε!

ΜΑΪΝΤΑΝ. Ηρθαμε να ιδούμε μη χρειάζεσαι τίποτα...

ΚΑΡΑΓΚ. Μαϊντανό δε χρειάζουμαι, τον έχω κόψει.

ΣΑΝΤΣΟΣ Εμείς είμαστε εδώ για σένα.

ΚΑΡΑΓΚ. Ωραία, ωραία, σε βλέπω μηλέα...

ΣΑΝΤΣΟΣ Είσαι άξιος για καλύτερη τύχη.

ΚΑΡΑΓΚ. Αμ εσύ, αμ εσύ;

ΜΑΪΝΤΑΝ. Αλλά σου χρειάζεται πειθαρχία.

ΣΑΝΤΣΟΣ Μην τον αγριεύεις - θέλει να ειπεί ελευθερία!

ΜΑΪΝΤΑΝ. Βεβαίως, αλλά πειθαρχημένη ελευθερία.

ΚΑΡΑΓΚ. Ξε, ξε, ξε, τη μουλαρίσια: εγώ από κάτω και συ από πάνω.

ΜΑΪΝΤΑΝ. Χε, χε, αιωνίως χωρατατζής!

ΣΑΝΤΣΟΣ Ας έρθουμε στα σοβαρά.

ΚΑΡΑΓΚ. Να 'με, τεντώθηκα, τεζαρίστηκα, σφίχτηκα για σοβαρά. Αμή κάνε γλήγορα, γιατί απ' το πολύ το σφίξιμο καμιά φορά...

ΜΕΓΑΛΕΞ. Να, θέλουμε να σώσουμε την πατρίδα, Καραγκιόζη.

ΚΑΡΑΓΚ. Εμ τόσοι και τόσοι τη σώσανε, γιατί να μην τη σώσετε και σεις;

ΜΑΪΝΤΑΝ. Τη σώσανε κι άλλοι, αλλά δεν σώθηκε.

ΚΑΡΑΓΚ. Εμ έχει δράκου ρίζα, γι' αυτό.

ΜΕΓΑΛΕΞ.

Και γι' αυτό θέλουμε τη βοήθειά σου, Καραγκιόζη: όπως μας βοήθησες

στους πολέμους, να μας βοηθήσεις και τώρα, να μας δώσεις την ψήφο σου.

ΚΑΡΑΓΚ. Μπωμπώ! Εκεί κατάντησαν οι δόξες; Να ζητιανεύουνε ψήφους;

ΜΑΪΝΤΑΝ. Η ψήφος σου, Καραγκιόζη, έχει δύναμιν, κι ας είναι μια μικρή ψήφος.

ΚΑΡΑΓΚ. Ξε, ξε, δώ' μου, φτωχέ, το ψωμάκι σου, να σ' το δίνω λίγο λίγο...

ΣΑΝΤΣΟΣ Λοιπόν θα μας τη δώσεις;

ΚΑΡΑΓΚ. Μία μόνον;

Και τώρα, το λάδωμα...

ΣΑΝΤΣΟΣ Εχεις πολλές; Πολύ ενδιαφέρον!

ΚΑΡΑΓΚ. Ψήφους; Μία σε κάθε δάχτυλο! Μέτρα τώρα πόσα δάχτυλα έχω σε κάθε χέρι και πόσα σε κάθε μου πόδι...

ΜΑΪΝΤΑΝ. Σκέψου τι θα γίνει, αν δεν πάρουμε εμείς την εξουσία.

ΚΑΡΑΓΚ. Αυτό σκέφτουμαι, τι θα γίνει; Τι θα γίνουμε; Τι θα γίνετε;

ΣΑΝΤΣΟΣ Εχεις τη γνώμη πως είναι άλλοι από μας άξιοι να σώσουν τον τόπο;

ΚΑΡΑΓΚ. Το κορμί του τεμπέλη να 'ναι καλά κι από ψείρες...

ΜΕΓΑΛΕΞ. Οταν θα έχω εγώ στα στιβαρά μου χέρια της εξουσίας τα γκέμια...

ΚΑΡΑΓΚ. Ξε, ξε, ο κόρακας θα κάνει κρα κι η χήνα με πατάτες.

ΜΕΓΑΛΕΞ. Λοιπόν, χαίρε, αγαπητέ μας φίλε...

ΜΑΪΝΤΑΝ. Εξοχε συμπολίτα...

ΣΑΝΤΣΟΣ Ιδανικέ πατριώτα...

ΚΑΡΑΓΚ. Καλό και το λιβάνι. Τώρα το λάδι μένει.

ΣΑΝΤΣΟΣ Εχει δίκαιον ο κύριος Καραγκιόζης: δεν κολυμπάει στα πλούτη - Ορίστε, ακριβέ μας φίλε, ένα ολόκληρο δεκαχίλιαρο...

ΚΑΡΑΓΚ. Δε, δε, τέτοιον ακριβό φίλο δεκαχίλιαρο;

ΜΑΪΝΤΑΝ. Εμ πόσα θέλεις, εκμεταλλευτή; Εκβιαστή;

ΚΑΡΑΓΚ. Ναι, παρ' τη σκούφια μου και χτύπα με! Εγώ κάτω από χιλιάρικο δε...

ΣΑΝΤΣΟΣ

Α, τον καλό, τον ακριβό μας φίλο! Δεν πειράζει, πάρε δεκαχίλιαρο και

φρόντισε να μας αγοράσεις και τους ψήφους του Μπαρμπαγιώργου και του

Νιόνιου...

ΚΑΡΑΓΚ. Αυτοί 'ναι πιο ακριβοί φίλοι... αλλά έννοια σας, θα σας τους φέρω εγώ όλους, όλον τον θίασο να σας ψηφίσουνε μονοκούκι.

ΣΑΝΤΣΟΣ Μας τ' ορκίζεσαι;

ΚΑΡΑΓΚ. Να σε θάψω... στα μαύρα! *

Βιογραφικό Παναγιώτη Λάλεζα

Ο Παναγιώτης Λάλεζας γεννήθηκε στην Αρχαία Κόρινθο το 1973.

Η κλίση για το τραγούδι οφείλεται στον πατέρα του, ο οποίος του δίδαξε τον τρόπο να ερμηνεύει παραδοσιακά τραγούδια. Παράλληλα, μελετώντας ηχογραφήσεις γραμμοφώνου από τους Γ. Παπασιδέρη, Κ. Ρούκουνα, Δ. Αραπάκη, Ρ. Εσκενάζυ, Ρ. Αμπατζή, Γ. Μητσάκη και Γ. Κάβουρα μυήθηκε στον αμανέ στο σμυρναίικο και στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Σε ηλικία εννέα ετών πραγματοποίησε την πρώτη του δισκογραφική παρουσία. Ακολουθούν πλήθος βραβείων και τιμητικών διακρίσεων σε διαγωνισμούς παραδοσιακού τραγουδιού.

Από τα δώδεκα χρόνια του δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο παραδοσιακό τραγούδι, ερμηνεύοντας δημοτικά τραγούδια σε παραδοσιακά πανηγύρια, γάμους, παραστάσεις χορευτικών συγκροτημάτων και σε άλλες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε συνεργασία με καταξιωμένους μουσικούς του χώρου.

Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο το Σίμωνα Καρρά και μαθήματα λαούτου από το δεξιοτέχνη μουσικό Χρήστο Ζώτο.

Στο ενεργητικό του έχει 17 προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια ενώ διδάσκει φωνητική στο ΤΕΙ Ηπείρου.

Το 2003 συμμετέχει στο δίσκο ?Smyrne? της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας ερμηνεύοντας το παραδοσιακό σμυρναίικο «Μανές της καληνυχτιάς». Η ηχογράφηση αυτή έγινε η αφορμή για να τον ανακαλύψει ο Γιώργος Νταλάρας. Ο δίσκος ?Smyrne? έγινε χρυσός, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δίσκος παραδοσιακής ελληνικής μουσικής στα βραβεία «Αρίων» και ο Παναγιώτης Λάλεζας είναι από τους βασικούς ερμηνευτές σε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις της ορχήστρας.

To χειμώνα του 2004-2005 συμμετέχει στο πρόγραμμα «Της Ελενίτσας...» στην «Ακτή Πειραιώς» και στο Fix Community, με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, το Δημήτρη Ζερβουδάκη και τη Γιώτα Νέγκα.

Συνεργάζεται με τους σημαντικότερους σολίστ παραδοσιακής μουσικής από διάφορες περιοχές της χώρας όπως τους Νίκο Φιλιππίδη, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο, Γιώργο Κοτσίνη, Γιάννη Βασιλόπουλο, Γρηγόρη Καψάλη κα στο κλαρίνο και τους Γιώργο Κόρο, Νίκο Οικονομίδη, Γιώργο Μαρινάκη, Κυριάκο Γκουβέντα και στο βιολί.

Χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ζυγιά στην απόδοση των τραγουδιών, δηλαδή μικρή ορχήστρα με κλαρίνο, βιολί, λαούτο και κρουστά ή την πλήρη ορχήστρα που έχει όλα τα παραπάνω όργανα με επιπλέον το σαντούρι, το κανονάκι και το ούτι.